Szczyt w Trigorii po odpadnięciu z Europy. W Romie obowiązuje tylko jedno: nie odpuszczać

Czy w Trigorii wszyscy żyją w zgodzie i harmonii? Nie. Ale to jeszcze nie moment na sądy i wyroki. Na dziś priorytet jest jasny i bardzo konkretny: najbliższy mecz, najbliższe 90 minut, najbliższe punkty. Lecce przyjeżdża na Olimpico już za chwilę i to tam skupia się cała uwaga. Rozmowy o przyszłości, o planowaniu kolejnego sezonu, muszą poczekać.

Tak wygląda rzeczywistość dzień po bolesnym odpadnięciu z Bologną. W Trigorii był to piątek pracy, ale też piątek rozmów. Najpierw szybkie, niemal symboliczne spotkanie Gasperiniego z Ranierim i Massarą w obecności Ryana Friedkina, który wrócił do ośrodka po dłuższej nieobecności związanej z zimowym mercato. Potem rozmowa trenera z drużyną. Ta druga była już bardziej bezpośrednia.

„Musimy się natychmiast podnieść, bo wciąż jest o co walczyć” — taki był sens przekazu Gasperiniego do zawodników. Co istotne, mimo ostatnich wyników, trener nadal publicznie bronił swoich piłkarzy. I to nie przeszło bez echa w szatni. Owszem, są tarcia. Trudno, żeby ich nie było w grupie ponad dwudziestu różnych charakterów. Ale mimo wszystko zespół idzie za swoim trenerem.

Bo choć moment jest trudny, to sezon jeszcze się nie skończył. Dziewięć kolejek do końca. Dziewięć szans, by odwrócić trend, nadrobić straty i spróbować wrócić do gry o Ligę Mistrzów. Juventus i Como są w zasięgu. A Gasperini, nawet teraz, nie rezygnuje z celu, który sam sobie postawił.

Równolegle trwało drugie spotkanie, to w „pokoju decyzyjnym”. Ryan Friedkin, który dzień wcześniej był świadkiem porażki w Europie, potwierdził zaufanie do trenera. Klub widzi w Gasperinim początek długiego projektu, być może nawet wykraczającego poza trzyletni kontrakt podpisany latem.

Nie oznacza to jednak, że wszystko jest idealne. Napięcia są. Różnice zdań między Gasperinim a duetem Ranieri–Massara pojawiały się w ostatnich miesiącach i nie są tajemnicą nawet wewnątrz klubu. Rynek transferowy, zarządzanie kontuzjami, komunikacja — to wszystko było źródłem tarć. Ale dziś nie ma miejsca na rewolucję. Tym bardziej, że według właścicieli ta rewolucja już trwa od czerwca, prowadzona właśnie przez tę trójkę.

Na razie wszyscy pozostają na swoich miejscach. I wszyscy mają jeden cel: zamknąć sezon najlepiej, jak się da. Potwierdził to także szybki, nieformalny szczyt z udziałem Friedkina, Ranieriego, Massary i Gasperiniego. Bez dramatów, bez rozliczeń, bez podpisywania jakichkolwiek paktów. Wniosek był prosty: iść dalej tą drogą do końca sezonu, a bilans sportowy podsumować później.

Roma od miesiąca nie wygrała meczu. Ostatnim zwycięstwem było to z Cremonese. Teraz trzeba natychmiast wrócić do wygrywania, zaczynając od Lecce, by zamknąć najgorszy okres sezonu. Kalendarz nie pomaga, zwłaszcza w porównaniu z rywalami w walce o Ligę Mistrzów. Tylko seria zwycięstw pozwoli utrzymać realne nadzieje na czwarte miejsce. Gasperini musi też odzyskać swoich kluczowych zawodników. Mancini i Hermoso są wyczerpani fizycznie i zmagają się z urazami. W ataku sytuacja jest jeszcze trudniejsza: kadra jest okrojona, Koné znów wypadł, a występy Dybali w końcówce sezonu stoi pod znakiem zapytania.

Jest natomiast nadzieja związana z powrotem Matíasa Soulé. Argentyńczyk ma wrócić do treningów po przerwie reprezentacyjnej i Gasperini liczy, że będzie dostępny już na mecz wielkanocny z Milanem na San Siro, gdzie mógłby wesprzeć Malena w ofensywie. Nie ma dziś wielkich deklaracji, nie ma przełomowych decyzji. Jest coś prostszego i trudniejszego jednocześnie: jedność na czas kryzysu. Najpierw boisko. Potem wszystko inne.