Stephan El Shaarawy żegna się z Romą

Stephan El Shaarawy oficjalnie potwierdził swoje odejście z Romy po dekadzie spędzonej w barwach giallorossich. Kontrakt piłkarza wygasa po sezonie i nie zostanie przedłużony. W opublikowanym oświadczeniu „Faraon” podsumował swoją drogę w klubie, dziękując kibicom, kolegom z drużyny oraz całemu środowisku Romy za wspólnie przeżyte lata.

Są miejsca, które stają się domem, zanim człowiek zdąży to zauważyć. A potem przychodzi dzień, w którym uświadamiasz sobie, że były czymś znacznie więcej… ludźmi, emocjami, życiem.

Dla mnie te 10 lat były właśnie tym wszystkim.

Przyszedłem tutaj z marzeniami, ambicjami i ogromnym pragnieniem, by coś udowodnić. Odchodzę z sercem pełnym wszystkiego, co przeżyłem. Wspomnień, wspólnych bitew, ogromnych radości, ale też trudnych momentów, które sprawiły, że dorosłem – jako człowiek i jako piłkarz.

W tym środowisku znalazłem prawdziwe uczucie, szczerą życzliwość i poczucie przynależności wykraczające daleko poza futbol. Zawsze starałem się reprezentować te barwy w najbardziej autentyczny sposób, dając z siebie wszystko każdego dnia i nigdy się nie oszczędzając.

Razem zapisaliśmy ważne rozdziały. Przeżyliśmy emocje, które pozostaną we mnie na zawsze, jak triumf w europejskich rozgrywkach – sukces, który jeszcze bardziej nas zjednoczył i który na zawsze będę nosił w sobie.

Z czasem rosła także odpowiedzialność, a noszenie opaski kapitańskiej stało się dla mnie czymś znacznie większym niż tylko rolą na boisku. Było ogromnym zaszczytem i jednym z największych dowodów uznania, jakie mogłem otrzymać. Przywilejem, który na zawsze pozostanie w moim sercu.

Jak każda historia, także ta miała swój początek i dziś zbliża się do końca. To był wyjątkowy, momentami trudny sezon, ale taka jest piłka i nie zmienia to ani tego, kim jestem, ani tego, co zawsze dawałem tej koszulce.

Derby będą moim ostatnim meczem domowym na Olimpico. I nie ma lepszego spotkania, by zostawić na boisku wszystko to, co zawsze starałem się wnosić do futbolu – zaangażowanie, szacunek i oddanie dla tych barw, ale przede wszystkim wdzięczność.

• Dziękuję klubowi, który pozwolił mi dorosnąć jako człowiekowi i piłkarzowi.
• Dziękuję moim kolegom z drużyny, z którymi dzieliłem każdą emocję.
• Dziękuję sztabowi za codzienną pracę i wsparcie.
• I szczególnie dziękuję wam, kibicom… bo od pierwszego dnia sprawialiście, że czułem się jednym z was.

Odchodzę, ale część mnie zostanie tutaj. Bo niektóre historie nigdy tak naprawdę się nie kończą – po prostu zmieniają formę.

Na zawsze będę wdzięczny temu klubowi, a przede wszystkim temu miastu, które dało mi tak wiele.

Dziękuję, Romo.

Z wdzięcznością
Stephan