Słodko-gorzki koniec mercato. Roma mocniejsza, ale wciąż niekompletna [+ NOWA SONDA]

Sześć punktów po dwóch kolejkach. Sześć nowych twarzy. Zachowany trzon drużyny. Na papierze trudno przedstawiać lato Romy jako transferową katastrofę. Balerdi, Koulierakis, Molina, de Roon, Mora, Castro i wychowanek Lulli poszerzyli możliwości Gasperiniego, do tego doszły wykupy Donyella Malena i Daniele Ghilardiego oraz nowe kontrakty Lorenzo Pellegriniego i Paulo Dybali. Kadra ma więcej jakości niż kilka miesięcy temu i w kilku sektorach przeszła bardzo poważną przebudowę.

A jednak 1 września pozostawia po sobie poczucie niedokończonej pracy. Gasperini mówił o tym właściwie wprost po meczu z Lecce: w kadrze brakuje dwóch zawodników. Przede wszystkim ofensywnego gracza na lewą stronę, najlepiej prawonożnego, który potrafiłby schodzić do środka, wygrywać pojedynki i zmieniać rytm akcji. Drugim brakującym elementem pozostaje alternatywa na flankę, pozwalająca odciążyć Wesleya. Pierwszy z tych problemów jest szczególnie dotkliwy, bo nie pojawił się pod koniec sierpnia. Roma wiedziała o nim od ponad roku.

Priorytet, którego nie udało się zrealizować

Jeszcze latem 2025 roku Gasperini szukał zawodnika o bardzo konkretnym profilu. Później zmieniały się nazwiska, dyrektorzy i okoliczności, ale potrzeba pozostała dokładnie ta sama. Sancho, Greenwood, Summerville, Nusa, a w ostatnich godzinach Leweling i Bynoe-Gittens. Roma przez kolejne okna wracała do tego samego miejsca, lecz nigdy nie doprowadziła operacji do końca.

To właśnie tutaj pojawia się największy zarzut wobec letniego mercato. Nie chodzi o to, że 1 września nie udało się przeprowadzić desperackiego transferu last minute. Problem polega na tym, że zawodnik uznawany przez trenera za fundamentalny powinien był być jednym z pierwszych zakupów, a nie ostatnim tematem zamykanego okna. Po awansie do Ligi Mistrzów Roma znała swoje potrzeby, znała oczekiwania Gasperiniego i miała całe lato, aby znaleźć rozwiązanie.

Leweling był próbą ratunkową. Co więcej, wyjątkowo atrakcyjną, bo jego wszechstronność mogła częściowo załatać oba braki jednocześnie. Tyle że poważną operację trudno zbudować w kilka godzin. Podobnie zakończyła się historia Bynoe-Gittensa, przy którym Chelsea nie otworzyła drzwi do wypożyczenia. Wcześniej nie udało się przekonać Juana Cabala do ruchu z Juventusu. Jedna po drugiej zamykały się kolejne możliwości, aż zamknęło się samo okno.

Teraz Gasperini będzie musiał szukać rozwiązań wewnątrz kadry. Na lewym półskrzydle może pojawiać się Rodrigo Mora, choć sprowadzano go przede wszystkim jako trequartistę. Jest Pellegrini, ale dopiero wraca do dyspozycji i również nie jest naturalnym skrzydłowym tego typu. Można zmieniać ustawienie, przesuwać zawodników, korzystać z ich wszechstronności. Problem w tym, że wszystko to są adaptacje w miejscu, w którym trener od dawna prosił o specjalistę.

Koné został – to nie byle drobiazg

Ostatni dzień mercato miał jednak również drugą twarz. Rano nad Trigorią zawisło realne niebezpieczeństwo związane z Manu Koné. Chelsea była gotowa wyłożyć ponad 60 milionów euro za Francuza, a dla Romy taka sprzedaż oznaczałaby ogromny zysk kapitałowy i finansowo niezwykle atrakcyjną operację.

Klub powiedział „nie”.

Warto to docenić, bo łatwo jest oceniać mercato wyłącznie przez pryzmat piłkarzy, którzy nie przyszli. Roma zachowała jednego z najważniejszych zawodników Gasperiniego w chwili, gdy na stole leżały pieniądze trudne do zignorowania. Francuz pozostaje jednym z filarów środka pola i jednym z tych graczy, których utrzymanie mówi o ambicjach zespołu więcej niż wiele efektownych prezentacji nowych nabytków.

To samo dotyczy całego trzonu kadry. Nie doszło do letniej wyprzedaży kluczowych nazwisk. Roma nie musiała poświęcić fundamentów drużyny, aby finansować przebudowę. Jednocześnie sprowadziła dwóch nowych środkowych obrońców, jakościowego zawodnika na prawą stronę w osobie Moliny, ogromne doświadczenie De Roona, talent Mory oraz Castro jako wartościową konkurencję dla Malena.

Dlatego nie byłoby uczciwe sprowadzać oceny całego mercato do jednego brakującego transferu. Roma jest mocniejsza. Ma więcej rozwiązań, lepszą głębię w kilku formacjach i zatrzymała zawodników, na których trener chciał budować. Tyle że właśnie dlatego niewykorzystana końcówka boli jeszcze bardziej. Przy dobrze zbudowanym fundamencie brakowało już stosunkowo niewiele, aby dać Gasperiniemu kadrę znacznie bliższą kompletnej.

Dobra Roma, której zabrakło ostatniego elementu

Najlepiej podsumowuje to obecna lista na Ligę Mistrzów. Roma będzie dysponowała 22 zawodnikami, z czego trzech to bramkarze. Pozostaje więc 19 graczy z pola, plus Lulli możliwy do zgłoszenia na liście B. Liczbowo można zbudować niemal idealne dwa zestawy na każdą pozycję, ale właśnie owo „niemal” jest tutaj najważniejsze. W lewej części ofensywy nie ma zawodnika odpowiadającego dokładnie temu, czego Gasperini oczekiwał.

Przy jednym meczu tygodniowo taki brak można maskować. Przy Serie A i powrocie do Ligi Mistrzów robi się znacznie trudniej. Kontuzja, spadek formy czy zwyczajne zmęczenie szybko ujawniają różnicę między zawodnikiem naturalnym dla danej roli a kimś ustawionym tam z konieczności. Zwłaszcza w futbolu Gasperiniego, w którym indywidualne cechy piłkarzy nie są detalem, lecz podstawą całego mechanizmu.

Dlatego końcowa ocena mercato musi być słodko-gorzka. Roma nie sprzedała Koné, nie rozebrała drużyny i dokonała kilku bardzo interesujących wzmocnień. Balerdi, Koulierakis, Molina, De Roon, Mora i Castro sprawiają, że kadra jest dziś jakościowo lepsza. Są powody, żeby patrzeć na sezon z dużymi oczekiwaniami, zwłaszcza po komplecie sześciu punktów na starcie Serie A.

Jednocześnie trudno uciec od wrażenia zmarnowanej szansy. Po powrocie do Champions League i dobrym początku sezonu klub miał możliwość domknięcia kadry zgodnie z życzeniem trenera. Lewy ofensywny zawodnik miał być priorytetem, a pozostał największą niewiadomą.

Roma kończy więc lato mocniejsza, ale nie kompletna. I teraz wszystko zależy od Gasperiniego: czy z bardzo dobrej kadry, której zabrakło dwóch elementów, będzie potrafił wycisnąć tyle, jakby tych braków w ogóle nie było.

Nowe kontrakty: Mancini, Cristante, Dybala, Pellegrini.