Serwis ASRoma.pl wykorzystuje pliki cookies w celu świadczenia usług, dostosowania serwisu do preferencji użytkowników oraz w celach statystycznych. Możesz zawsze wyłączyć ten mechanizm w ustawieniach przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza, że cookies będą zapisane w pamięci urządzenia. Więcej w Polityce prywatności. Korzystając z serwisu akceptujesz także postanowienia zawarte w Regulaminie ZROZUMIAŁEM I AKCEPTUJĘ
Aktualnie na stronie przebywa 138 gości oraz 5 użytkowników!
Zarejestruj
zapamiętaj logowanie
- przypomnij hasło -
zapamiętaj logowanie
- przypomnij hasło -

Stadiony - część 2

STADIO DEI CENTOMILA/OLIMPICO. Cztery tygodnie po pożegnaniu Stadio Torino, Roma rozegrała swój pierwszy mecz na nowym obiekcie. Inauguracja miała miejsce w ostatniej kolejce sezonu 1952/53 - 31 maja 1953 roku. Rywalem Giallorossich była ekipa SPAL Ferrara a mecz, bez większych sportowych emocji, zakończył się bezbramkowym remisem. Tymczasem uroczyste otwarcie stadionu dla kibiców nastąpiło nieco wcześniej, 17 maja 1953 roku, kiedy to główną atrakcją był mecz reprezentacji Italii z drużyną Węgier w ramach Pucharu Międzynarodowego rozegrany (Włosi ulegli 0-3).
Najstarsza historia obiektu sięga roku 1928, natomiast jego dzieje można podzielić na cztery fazy. W owym, 1928 roku architekt Walter Moretti rozpoczął prace projektowe nad Stadio dei Cipressi, który do użytku oddano w 1937 roku.

 

Stadiony 15
Stadio dei Cipressi

 

Obiekt ten można uznać za protoplastę dzisiejszego Stadio Olimpico, ponieważ umiejscowiony był dokładnie tam gdzie dziś stoi największy obiekt stolicy Włoch – przy via del Foro Italico (wtedy jednak, ze względu na panujący we Włoszech wszechobecny faszyzm, zlokalizowany był przy via Foro Mussolini). Stadion był przeznaczony głównie dla szerzenia faszystowskiej propagandy poprzez różnego rodzaju wiece, manifestacje i parady. To właśnie tam, w maju 1938 roku, Benito Mussolini witał swojego najdostojniejszego gościa – Adolfa Hitlera.

 

Swoją drugą fazę życia obiekt rozpoczął już po wojnie, w grudniu 1950 roku, kiedy to prace pod wodzą Carlo Rocatelliego i Annibale Vitellozziego pozwoliły wznieść trybuny dla 100 tysięcy widzów. Nic więc dziwnego, że stadion otrzymał przydomek  „Centomila” (Stutysięcznik). Przebudowę ukończono wiosną 1953 roku i – jak już wcześniej było wspomniane – 17 maja na obiekcie tym rozegrano pierwszy mecz pomiędzy Włochami i Węgrami. Cechą charakterystyczną obiektu była stosunkowo nieduża wysokość jego trybun w stosunku do ogromnej pojemności. Osiągnięto to za pomocą kształtu trybun – jego dwa łuki (południowy i północny) były znacznie od siebie oddalone a cała korona stadionu z lotu ptaka przypominała bardzo rozciągniętą elipsę. Dzięki naturalnemu zagłębieniu miejsca gdzie stoi stadion,  osiągnięto znakomite wkomponowanie go z najbliższym środowiskiem i jego zabudową, nie zaburzając równowagi architektonicznej.

 

Stadiony 16
Stadio dei Centomila z miejscami stojącymi za bramkami

 

Stadiony 17
Stadio dei Centomila wypełniony po brzegi
(w przyszłości Stadio Olimpico)


Stadiony 18
Stadio dei Centomila


Kiedy w czerwcu 1955 roku w Paryżu Komitet Olimpijski przyznał organizację Igrzysk Olimpijskich w roku 1960 Wiecznemu Miastu, stało się jasne, że popularny stutysięcznik będzie poddany kolejnej  renowacji.  W ten oto sposób stadion wszedł w swoją trzecią fazę życia. Na trybunie Monte Mario zwiększono i unowocześniono miejsca prasowe dla dziennikarzy, którzy mieli obsługiwać imprezy związane z XVII Igrzyskami Olimpijskimi. Zlikwidowano także wszystkie miejsca stojące. Tym samym, po wszystkich koniecznych zabiegach, obiekt zmniejszył swoją rzeczywistą pojemność do około 65.000 widzów i rzecz jasna – nie mógł być już nazywany Stutysięcznikiem. Stadion zmienił więc swoją nazwę na Stadio Olimpico (Olimpijski), która używana jest aż do dnia dzisiejszego.
Podczas Igrzysk Olimpijskich na stadionie zorganizowano uroczystości otwarcia i zamknięcia, sportowcy walczyli także we wszystkich konkurencjach lekkoatletycznych.

 

Stadiony 19
Stadio Olimpico przed rozpoczęciem Igrzysk Olimpijskich 1960

 

Oczywiście przez cały okres działalności Stadionu Olimpijskiego swoje mecze rozgrywała na nim drużyna Romy. Największym jej sukcesem było zdobycie Pucharu Miast Targowych w 1961 roku. To właśnie na Stadio Olimpico odbył się rewanżowy mecz po remisowym spotkaniu rozegranym w Birmingham. To na tym obiekcie kapitan Giacomo Losi wzniósł okazały Puchar w październikowy wieczór roku 1961.

 

Kolejną wielką imprezą – po IO 1960 – którą gościł Stadio Olimpico były Mistrzostwa Europy w 1968 roku. To właśnie na tym stadionie Azzurri odnieśli swój pierwszy i jak na razie ostatni triumf w mistrzostwach Starego Kontynentu.  Po raz drugi w swej historii ten rzymski stadion gościł najlepsze reprezentacje w Europie podczas Euro w 1980 roku. Na Stadio Olimpico rozegrano wtedy  4 mecze, w tym ten najważniejszy – finał między drużynami RFN i Belgii.

 

Dla rzymskich kibiców najważniejszą datą związaną ze Stadio Olimpico jest 30 maja 1984 roku, kiedy to wspaniali chłopcy Nilsa Liedholma rozegrali finałowy mecz z Liverpoolem w ramach Pucharu Europy Mistrzów Krajowych. I chyba nigdy wcześniej, ani też nigdy później, wypełniony stadion nie zamarł w tak grobowej ciszy jak wtedy, kiedy Giallorossi przegrali ten najważniejszy mecz w swojej historii w serii rzutów karnych. Ale nie tylko rozczarowania były udziałem kibiców Romy na tym stadionie. To właśnie tam odbył się ostatni mecz Serie A w sezonie 1982/83 i związana z nim niesamowita feta z okazji zdobycia scudetto. I inne święta – jak choćby celebrowanie zdobycia Pucharu Włoch przez Giallorossich w latach 1980, 1984, 1986 i – już na zmodernizowanym obiekcie – w roku 2008 a także zdobycie trzeciego scudetto w roku 2001.

 

W 1987 roku odbyły się na Stadionie Olimpijskim mistrzostwa świata w lekkiej atletyce. Z tej okazji obiekt wzbogacił się o dwa nowoczesne tablice świetlne usytuowane na koronie stadionu za bramkami.

 

Stadiony 20
Stadio Olimpico z dwiema tablicami świetlnymi na łukach trybun
(lata '80 XX wieku)

 

Jednak zapewne Stadion Olimpijski do dziś zmieniłby swoje oblicze w nieznacznym stopniu, gdyby nie fakt przyznania Włoskiej Federacji Piłkarskiej organizacji Mistrzostw Świata w 1990 roku. Stadion Olimpijski w Rzymie uznano za główną arenę tego turnieju i bez wątpienia musiał on zostać poddany gruntownej przebudowie  – tak oto obiekt wszedł w swoją czwartą fazę istnienia. Dzięki projektom najwybitniejszych włoskich architektów i inżynierów (Annibale Vitellozzi, Maurizio Clerici, Paolo Teresi  i Antonio Michetti) stadion zmienił się nie do poznania. Główne prace rmontowe trwały od czerwca 1989 i zakończyły się tuż przed rozpoczęciem Mondiale. Z tego też powodu drużyna Roma musiała na jeden sezon opuścić mury Stadio Olimpico. Ostatnim meczem rozegranym przez Romę na Stadionie Olimpijskim przed rozpoczęciem modernizacji był mecz z Atalantą Bergamo, rozegrany 25 czerwca 1989 roku i wygrany przez rzymian 2:1 po golach Gianniniego I Voellera.

 

STADIO FLAMINIO. To właśnie na tym stadionie przez cały sezon 1989/90 rozgrywała swoje mecze drużyna Romy pod wodzą Gigi Radice. Powstał on na terenie zrównanego z ziemią w 1957 roku, doskonale znanego kibicom Romy,  Stadio Torino. Konkurs na projekt stadionu wygrała w 1956 roku firma „Nervi i Bartoli” czyli w rzeczywistości architekci Pier Luigi Nervi oraz John Bartoli. Sam projekt był autorstwa Antonio Nervi – syna Pier Luigiego. Budowa stadionu rozpoczęłą się w lipcu 1957 roku a więc zaraz po wyburzeniu murów Stadio Torino. Jeszcze w trakcie budowy obiektu zdecydowano o nowej nazwie stadionu. Dotychczasowa nazwa Stadio Torino – choć bardzo szczytna, bo przecież upamiętniająca tragiczny koniec wielkiej drużyny Torino – wprowadzała wiele zamieszania dla ludzi nie będących mieszkańcami Rzymu, którzy lokalizowali położenie stadionu właśnie w Turynie. Stąd też nowy obiekt przyjął nazwę Stadio Flaminio. Wielkie otwarcie stadionu nastąpiło 19 marca 1959 roku. Początkowo mógł on pomieścić nawet 40.000 widzów, jednak z czasem – ze względów bezpieczeństwa – pojemność została zmniejszona do około 30 tysięcy. Stadion posłużył między innymi do rozgrywania meczów piłkarskich podczas Igrzysk Olimpijskich w 1960 roku. Od lat ’70 XX wieku obiekt służył drużynom rugby – reprezentacji Włoch oraz lokalnej Roma Rugby.

 

Stadio Flaminio służył także piłkarskiej drużynie AS Roma, gdzie piłkarze mogli w spokoju trenować a swoje mecze rozgrywały zespoły młodzieżowe Giallorossich. Jednak z początkiem sezonu 1989/90 zawitała na stadion pierwsza drużyna Romy. Stadio Olimpico - dotychczasowy obiekt, na którym rozgrywali swoje mecze Giallorossi został poddany gruntownej przebudowie w związku z przygotowaniami do Mistrzostw Świata w 1990 roku. Można więc powiedzieć, że rzymianie wrócili na swoje dawne miejsce rozgrywania spotkań, chociaż ani sam stadion ani też jego nazwa nie miały już nic wspólnego ze Stadio Torino.

 

Stadiony 14
Stadio Flaminio obecnie


Pierwszy mecz po 36-letniej przerwie na nieustanne występy na Stadio Olimpico, Giallorossi rozegrali 10 września, pokonując Atalantę 4:1 (gole zdobywali: Desideri, Gerolin, Berthold i Voeller). Ostatni – jak do tej pory – mecz Roma rozegrała 29 kwietnia 1990 roku. Przeciwnikiem była wtedy Bolonia a spotkanie zakończyło się remisem 2:2 (gole Gianniniego i Voellera).

 

STADIO OLIMPICO. Kibice uczestniczący w pierwszym spotkaniu reprezentacji Włoch na Mondiale ’90 tak naprawdę mogli zobaczyć zupełnie nowy obiekt, który w niewielkim stopniu przypominał ten z końca lat ’80 minionego wieku. W istocie – światowy czempionat dał Stadio Olimpico nowe życie. Od 1987 roku zespół wielkich znakomitości  (m. in. projektant Annibale Vitellozzi, architekt  Maurizio Clerici oraz inżynierowie Paolo Teresi i Antonio Michetti) udoskonalał projekt przebudowy stadionu.  W ciągu zaledwie roku, z obiektu – jak na owe czasy – przestarzałego i surowego, stał się on budowlą na wskroś nowoczesną, porażającą swą architektoniczną lekkością i funkcjonalnością. Przede wszystkim zmieniono rozciągnięty, eliptyczny kształt korony stadionu na bardziej kołowy. Zrealizowano to zamierzenie poprzez przybliżenie do siebie obu trybun znajdujących się za bramkami. W praktyce oznaczało to wyburzenie południowego i północnego łuku trybun i zbudowanie ich od podstaw. W dużym stopniu nową konstrukcję otrzymała też trybuna Monte Mario (to ta dla dziennikarzy i VIPów). Jedynie trybuna Tevere (vis a vis Monte Mario) utrzymała swą dotychczasową konstrukcję a jej modernizacja polegała na dobudowaniu kilku rzędów siedzisk. Tym samym obiekt zwiększył swoją pojemność do 82.000 miejsc (stał się 14-tym stadionem świata pod względem ilości krzesełek i drugim we Włoszech, jednak w rzeczywistości – po uwzględnieniu wszelkich norm bezpieczeństwa – na trybunach mogło zasiąść nieco ponad 73 tysiące widzów) . Kolejną wielką zmianą – poza oczywiście tak mało istotnymi sprawami jak remont szatni, gabinetów odnowy biologicznej czy sal konferencyjnych – było przekrycie trybun dachem o lekkiej konstrukcji stalowej.

 

Stadiony 22
Konstrukcja zadaszenia Stadio Olimpico

 

Stadiony 21
Stadio Olimpico 1990-2008

 

Wokół korony dachu zamontowano najnowocześniejsze oświetlenie elektryczne. Stadion zachował – by móc dalej nosić miano Olimpijskiego – bieżnię wokół boiska, która jednak wciąż ograniczała emocjonalny odbiór piłkarskich widowisk przez kibiców. Pierwszymi meczami rozgrywanymi na odrestaurowanym obiekcie były spotkania reprezentacji Włoch, dla której ten nowoczesny obiekt okazał się bardzo szczęśliwy. Pięć meczów i tyleż zwycięstw otworzyły „Azzurrim” drogę do walki i medale mistrzostw świata. Rzymscy kibice na pewno do dziś pamiętają zwycięskiego gola zdobytego przez Giuseppe Gianniniego w meczu z USA i jego wyjątkową radość (14 czerwiec).

 

Po mundialu, na Stadio Olimpico – po ponad roku rozgrywania swoich meczów na Stadio Flaminio – mogli wrócić piłkarze Romy. Pierwszym ich meczem było spotkanie w dniu 9 września 1990 roku w ramach 1. kolejki Serie A. Ponowny debiut Giallorossich na tym obiekcie wypadł bardzo okazale, ponieważ Fiorentina została odprawiona do domu z bagażem 4 bramek (Voeller, Salsano, 2xCarnevale).

 

Stadio Olimpico miał w swej najnowszej historii wiele ważnych momentów dla rzymskiego klubu – wtedy to obiekt wypełniał się po brzegi. Tak było podczas rewanżowego meczu finału Pucharu UEFA w maju 1991 roku, kiedy to Roma musiała odrabiać dwubramkową stratę z pierwszego meczu z Interem Mediolan. Do dziś w uszach wielu kibiców dudni jeszcze jeden wielki okrzyk: „Roma!, Roma!, Roma!...”, kiedy przy stanie 1-0 Giallorossi szturmowali bramkę Waltera Zengi by wyrównać straty. Jeszcze więcej kibiców (80.000) odwiedziło Stadio Olimpico zaledwie dzień po meczu z Interem. Okazja była niebanalna – pożegnanie piłkarza Bruno Contiego i jego benefisowy mecz Romy 1983 oraz zespołu z Ameryki Południowej. Wygrała Roma 4-3 a pierwszą z bramek dla Giallorossich zdobył w 20 minucie z rzutu karnego właśnie Conti.

 

Podobny przebieg miała mieć ceremonia pożegnania Giuseppe Gianniniego. Na jego benefisowy mecz między SuperRomą a drużyną Italia ’90 przyszło 50 tysięcy fanów, jednak poprzez grupę nieodpowiedzialnych ludzi święto zmieniło się w horror a stadion i jego murawa zostały w znacznym stopniu zdemolowane (zdewastowana trawa, uszkodzone bramki, wyrywane siedziska).
W XXI wieku po raz pierwszy stadion ujrzał wielkie święto kibiców Romy 17 czerwca 2001 roku, kiedy to na zakończenie sezonu Giallorossi rozgrywali decydujący pojedynek o mistrzostwo Włoch z drużyną Parmy. I chyba jeszcze nigdy stadion ten nie widział tak wielkiej ilości flag, transparentów i nie słyszał takiej wrzały. To był wulkan, który eksplodował wraz z ostatnim gwizdkiem sędziego. No, powiedzmy, że już nieco wcześniej… Bo długie 18 lat oczekiwania na scudetto tak bardzo paliło w pięty, że kibice nie mogli doczekać się końca meczu i już kilka minut wcześniej sforsowali pleksi-płot wdzierając się na plac gry.
Kolejnym wielkim piłkarzem Romy, który pożegnał się benefisowym występem na odrestaurowanym Stadio Olimpico był Vincent Candela. 5 czerwca 2009 roku stanęły naprzeciwko siebie drużyny Francji 1998 (mistrz świata) oraz Romy 2001 (mistrz Włoch). Pożegnalnemu występowi Francuza przyglądało się ponad 40 tysięcy kibiców a sam mecz zakończył się zwycięstwem Romy 5-3.
Od 2008 roku, decyzją Włoskiej Federacji Piłkarskiej, każdy finał Pucharu Włoch rozgrywany jest na Stadio Olimpico. Właśnie w pierwszym roku obowiązywania tego przepisu, dzięki wygranej nad Interem 2-1 (gole zdobywali Mexes i Perrotta) Giallorossi zdobyli swój dziewiąty Puchar Włoch. W kolejnych latach finałowe batalie wygrywały zespoły Lazio (2009), dwukrotnie Interu Mediolan (2010 i 2011) oraz Napoli (2012).

 

Ale Stadio Olimpico to nie tylko piłka nożna. Dzięki znakomitej bieżni obiekt wykorzystywany jest corocznie do zawodów lekkoatletycznych. W 1987 roku – jak już wcześniej wspomniano - odbyły się tutaj Mistrzostwa świata w w lekkoatletyce. Natomiast od 1998 roku stadion Olimpijski jest areną jednego z mitingów Golden League (od 2010 roku jest to już Diamentowa Liga). Na Stadionie Olimpijskim często odbywają się także koncerty gwiazd muzyki pop. Od 1991 roku śpiewali tam m. in. Tina Turner, David Bowie, Renato Zero, Sting, The Cure, Eros Ramazotti, R.E.M., Madonna, Rolling Stones, George Michael, Depeche Mode czy też Bruce Springsteen.

 

Stadiony 23
Stadio Olimpico podczas koncertu Vasco Rossiego w 2008
(widoczna wymiana krzesełek na Curva Sud)

 

Stadion Olimpijski miał również szczęście gościć dwukrotnie finalistów piłkarskiej Ligi Mistrzów. W 1996 roku pojedynek między Juventusem i Ajaksem zakończył się zwycięstwem turyńczyków w serii rzutów karnych. Natomiast w 2009 roku spotkanie między Barceloną i Manchesterem Utd zakończyło się zwycięstwem  Katalończyków 2:0. Przy okazji tego drugiego finału, na stadionie wymieniono komplet plastikowych siedzisk – dotychczasowe, już nieco sfatygowane, zastąpiono krzesełkami w kolorze ciemno niebieskim, które dały trybunom większy wyraz.

 

Stadiony 24
Stadio Olimpico po 2009 roku


Stadiony 25
Stadio Olimpico przed finałem Ligi Mistrzów 2009


Stadiony 26
Stadio Olimpico podczas finału Ligi Mistrzów w 2009 roku


Tymczasem słychać coraz więcej głosów, które mówią o nowym obiekcie dla Romy, który znów – podobnie jak wcześniej Campo Testaccio – będzie dla piłkarzy prawdziwym domem. Nie udało się tego dokonać Dino Violi (odmowa miasta), duetowi Franco-Rosella Sensi zabrakło czasu (ich projekt zatrzymał się na wizualizacji komputerowej), jednak teraz wydaje się, że nowych właścicieli klubu – amerykańskie konsorcjum – nie jest wstanie już nic zatrzymać. Do 2016 roku Roma ma rozgrywać mecze na swoim własnym, typowo piłkarskim obiekcie, który będzie spełnieniem marzeń wielu pokoleń kibiców Romy a przede wszystkim powrotem do korzeni.

 

Stadiony 27
Wirtualny projekt nowego stadionu przedstawiony przez
Rosellę Sensi

 

Opracowanie: RoMaO
Remastering zdjęć: Narfi

 

Kartka z kalendarza
    Wydarzenie na dzisiaj (2021-01-28):
    • Brak
Shoutbox
  • volt17; 9 minut temu

    Ależ będzie kozacki atak na Hellas, niech Silvestri się już rozgrzewa. Dzeko out, Miki out, Pedro out, Pellegrini dalej z problemami. In Jednonogi we trust.

  • CanisLupus; 1 godzinę temu

    Potwornie ;)

  • Adamus; 10 godzin temu

    No strasznie się męczyli :D

  • Valtaire; 10 godzin temu

    Spezia, Spal, jeden pies

  • CanisLupus; 11 godzin temu

    Można, podsumowując tą pierwszą połowę, powiedzieć, że rezerwy Juve męczą się ze Spezią, podobnie jak Roma, w "dwumeczu". Z tym że jednak nie do końca ;)

  • Adamus; 11 godzin temu

    No w takiej sytuacji musi być karny dla Rube

  • volt17; 12 godzin temu

    Też sądzę, że do meczu z Juve im przejdzie

  • marbas; 12 godzin temu

    Duma pewnie, jeszcze kilka dni max i się dogadają, tak obstawiam

  • riss; 12 godzin temu

    Niech idzie do programu I’m sorry dostanie kwiaty, wiśnie w czekoladzie i na antenie telewizji go przeprosi. Powinni jak faceci dać se po ryju, wyjaśnić sobie wszystko iść na piwo i gitara, a robi się z tego szopka jakby nie wiem co się stało.

  • volt17; 12 godzin temu

    Podobno Fonseca czeka na przeprosiny ze strony Bośniaka i na razie się takowych nie doczekał

  • ddrosiu; 12 godzin temu

    Dzeko bez zgody na wspólne treningi... Jak jestem zwolennikiem wyciągania konsekwencji z różnych zdarzeń, tak uważam, że w tej sytuacji "buntownicy" albo powinni zostać sprzedani, albo powinno się jakoś rozwiązać ten konflikt. Bo inaczej jedynie wyjdą z tego kwasy w całej drużynie

  • volt17; 13 godzin temu

    Też właśnie wczoraj liczyłem na dogrywkę i karne najlepiej

  • CanisLupus; 13 godzin temu

    To rewanż w niedzielę?

  • abruzzi; 13 godzin temu

    Ale mogliby przegrać po dogrywce i trochę się pomęczyć, tak jak wczoraj było blisko do dogrywki Milan-Inter.

  • Adamus; 13 godzin temu

    No nic chciało by się napisać ohhh noooo ale no jest jak jest :)

Tabela / Strzelcy - Serie A
Klub M P
1. AC Milan 19 43
2. FC Internazionale 19 41
3. AS Roma 19 37
4. Atalanta BC 19 36
5. Juventus FC 18 36
6. SSC Napoli 18 34
Zobacz pełną tabelę
Wyniki Serie A
18 kolejka - 15.18.2020
  • Sampdoria
    2 : 1
    Udinese
  • Torino
    0 : 0
    Spezia
  • Bologna
    1 : 0
    Verona
  • Napoli
    6 : 0
    Fiorentina
  • Atalanta
    0 : 0
    Genoa
  • Sassuolo
    1 : 1
    Parma
  • Crotone
    4 : 1
    Benevento
  • Cagliari
    0 : 2
    Milan
  • Inter
    2 : 0
    Juventus
Ankieta
Jak uważasz, czy Roma zdoła obronić miejsce w TOP4 i awansuje do LM?
  • Nie - 25,76%
  • Nie mam zdania - 1,52%
  • Tak, ale potrzebna jest reakcja w mercato - 72,73%
  • Ranking graczy / typera
    Poz. Użytkownik Pkt
    1 fl4shu 13000
    2 Mag1907 10000
    3 WolvesAS 5413
    4 x305 4792
    5 grubyswa 2000
    Statystyki strony
    • Newsów: 24374
    • Użytkowników: 2242
    • Ostatni użytkownik: lilRay
    • Istnieje od: 6549 dni
    • Gości online (anonimowych użytkowników): 138 (0)
    • Użytkownicy online (5):

      volt17 , mark oni , jociu84 , mjroma1 , luke611