Tonetto urodził się 18 listopada 1974 roku w Trieście. Początki jego kariery sięgają jednak klubu z San Marino – S.S. San Giovanni. Tam grał jako junior i stamtąd trafił do Seria A. Jego pierwszym przystankiem we Włoszech była Reggiana. Max był jednak zbyt młody by wywalczyć miejsce w podstawowej jedenastce. Przez dwa lata grał na wypożyczeniu w Serie C2 i C1 by powrócić do klubu grającego wówczas w drugiej lidze. W Serie B Tonetto rozegrał dla Reggiany 17 spotkań, a drużynie udało się wywalczyć awans do pierwszej klasy rozgrywek ligowych. W Teste quadre rozegrał jeszcze jeden sezon debiutując w Serie A 15 września 1996 roku w przegranym meczu z Napoli. Brak miejsca w podstawowym składzie i ostatnia lokata Reggiany skłaniają Maxa do zmiany otoczenia. Po zakończeniu rozgrywek piłkarz trafił do Empoli. W beniaminku Serie A szybko udało mu się wywalczyć miejsce na lewej flance. 28 września 1997 roku Tonetto strzela pierwszego gola w pierwszej lidze. Dobra postawa zespołu miała odzwierciedlenie w końcowej klasyfikacji. Klub zdobył 12 miejsce choć od początku skazywany był na degradację. Kolejny sezon nie był już tak udany dla drużyny. Ostatnia lokata w lidze i spadek do Serie B zmuszają piłkarza, który był jednym z najlepszych zawodników sezonu w barwach Empoli do zmiany pracodawcy. Tonetto trafił do Milanu, jednak nie udało mu się zagrać ani minuty dla popularnych Rossoneri. W połowie rozgrywek sezonu 1999/2000 Max przeniósł się do FC Bologna. Tam także nie miał szans pokazania swoich umiejętności – rozegrał 12 spotkań.

Po kryzysie w karierze piłkarza przyszła pora na Lecce. Tam pokazał na co go stać. Nastąpił czas odbudowy formy. Przez dwa sezony rozegrał w barwach Lecce 63 spotkania strzelając jedną bramkę. W Lecce spędził cztery sezony, w tym jeden w Serie B. Dobra forma piłkarza pozwoliła mu na przenosiny do lepszego klubu – Sampdorii. Podpisał kontrakt z drużyną z Genuii i już w pierwszych kolejkach pokazał, że ściągnięcie go do zespołu było dobrym posunięciem władz klubowych. Pięć bramek Maxa w 33 spotkaniach w dużej mierze przyczyniło się do piątej lokaty w sezonie 2004/2005. Miejsce to dało premię w postaci gry w Pucharze UEFA. Drużyna zdołała awansować do fazy grupowej, gdzie zajęła czwarte miejsce. Sezon 2005/2006 był wyraźnie słabszy od poprzedniego. Choć Tonetto rozgrywał dobre spotkania po lewej stronie boiska Sampdoria zajęła 12 miejsce.

Latem 2006 roku kontrakt Tonetto z klubem wygasł. To skłoniło Luciano Spalettiego do sprowadzenia piłkarza, który rozegrał dwa najlepsze w karierze sezony, do AS Romy. Trener znał już piłkarza ze współpracy w Empoli. W kolektywie Spala miejsce dla Tonetto znalazło się na lewej stronie obrony. Okazało się to strzałem w dziesiątkę. Doświadczenie z gry w pomocy i na skrzydle zaowocowało w grze ofensywnej. Perfekcyjne dośrodkowania i rajdy na połowie przeciwnika stały się znakiem rozpoznawczym nieustępliwego obrońcy. Swoje możliwości Max mógł pokazać w debiucie w Lidze Mistrzów w meczu z Szachtarem Doneick. Tonetto był współautorem pierwszej bramki w meczu.

Tonetto został zauważony przez selekcjonera Italii. Donadoni powołał Maxa na macz eliminacyjny do Euro 2008. Rywalem Włochów była reprezentacja Wysp Owczych. Max Tonetto zaliczył swój debiut w kadrze 2 czerwca 2007 roku mając 32 lata. Stał się zatem trzecim najstarszym debiutującym piłkarzem Italii.