Pierwszy Chilijczyk w barwach Romy – David Marcelo Pizarro Cortes – urodził się 11 lutego 1979 roku w portowym mieście nad Pacyfikiem – Valparaiso. Karierę rozpoczynał w Santiago Wanderers, klubie z rodzinnej miejscowości. Rok 1997 przyniósł długo oczekiwany debiut w pierwszej lidze Chile. Drużyna Pizarro nie była faworytem rozgrywek, rok w rok broniła się przed spadkiem. W drugim sezonie szczęście już nie sprzyjało Caturos, zajmując pozycję w końcówce tabeli klub został zdegradowany do Segunda Division. Ze względu na swój niski wzrost, piłkarz zyskał wiele przydomków. Jednak wzrost nie przeszkodził Davidowi w rozwoju kariery. Grając w drugiej lidze Chile wypatrzyli go obserwatorzy włoskiego Udinese Calcio.

Latem 1999 roku trafił do klubu grającego w Serie A. W nowym zespole nie odgrywał początkowo ważnej roli. Był zmiennikiem Stephena Appiaha czy Stefano Fiore. Pięć spotkań rozegranych w pierwszym sezonie nie było szczytem marzeń. Trenerzy chcieli aby piłkarz podszkolił swoje umiejętności i w sezonie 2000/2001 wypożyczyli go do Universidad de Chile Santiago. W ojczyźnie zaliczył debiut w południowoamerykańskiej wersji Pucharu Mistrzów – Copa Libertadores. Po powrocie do Udine, został zauważony przez nowego trenera – Luciano Spallettiego. Ten widział dla niego miejsce w podstawowym składzie drużyny. Selekcjoner, z którym Pizarro spotkał się później w Romie wykreował go na lidera środka pola. Już w pierwszym sezonie kadencji Spala Chilijczyk pokazał swą wartość. W dużym stopniu przyczynił się do utrzymania w Serie A klubu z Udine.

Następne lata pokazały wielkie możliwości piłkarza. Przez dwa kolejne sezony klub występował w Pucharze UEFA, zaś sam piłkarz zyskał miano gwiazdy. Zyskał nowy przydomek – El Fantasista. Świetnie grające Udinese z roku na rok grało coraz lepiej. Sezon 2004/2005 był zaskoczeniem dla wszystkich. Pod wodzą Luciano Spallettiego klub zajmując 4 miejsce w lidze awansował do Ligi Mistrzów. Piłkarzem zaczęły interesować się kluby z Włoch i zagranicy. Oferty napływały do siedziby Udinese z Anglii czy Hiszpanii ale ostatecznie piłkarz pozostał w Italii. Podpisał czteroletni kontrakt z Interem Mediolan. Tam też rozegrał dobry sezon będąc podstawowym zawodnikiem Nerazzurrich. Sięgnął z klubem po Superpuchar i Puchar Włoch oraz Scudetto. Piłkarz gotów był zakończyć karierę w drużynie z Mediolanu, lecz trener Mancini rezygnował z gry piłkarza w letnich sparingach. Utrata zaufania przez selekcjonera skłoniła piłkarza do zmiany otoczenia. W sierpniu zgłosił się po niego rzymski klub, AS Roma. Szkoleniowiec Giallorossi, Luciano Spalletti, sprowadzenie Chilijczyka uznał za swój priorytet. Styl gry Pizarro był idealnie dopasowany do kolektywu Spala. Za 6,5 mln Euro piłkarz trafił do Rzymu. W nowym klubie Pizarro stał się podstawowym graczem, a zaufanie trenera zaowocowało dobrą grą piłkarza, znanego z błyskotliwej techniki. David szybko stał się częścią drużyny odgrywając w niej kluczową rolę. 12 września zdobył bramkę w meczu Ligi Mistrzów z Szachtarem Donieck. Tydzień później w Serie A dla Romy padła pierwsza bramka strzelona przez Chilijczyka.

Kariera Davida w reprezentacji nie trwała długo. Debiut w roku 1999, a potem jeszcze 36 występów w ciągu 7 lat. Piłkarz zrezygnował z gry dla kraju po tym jak drużyna nie dostała się na Mundial w Niemczech. Największym sukcesem zespołu Chile z Pizarro w składzie był brązowy medal na Igrzyskach w Sydney.