Guido Masetti urodził się 22 listopada 1907 roku w Weronie. Pierwszy wybitny i zasłużony bramkarz giallorossich, który grał w drużynie niemalże od samego powstania klubu aż do wybuchu wojny na Półwyspie Apenińskim w 1943 roku. Debiutował w barwach Romy 28. września 1930 roku z początkiem sezonu 1930/31 meczem z Modeną, zakończonym remisem 1:1. Puścił wtedy tzw. „bramkarską szmatę”, która dała prowadzenie przeciwnikowi – na szczęście remis dla zespołu uratował niezawodny snajper Volk. W owym czasie, kiedy nie odbywały się spektakularne transfery między klubami piłkarskimi, Masetti był numerem jeden wśród rzymskich bramkarzy. Jednak Guido, jako młody chłopak nie chciał słyszeć o karierze bramkarza. Uganiał się za piłką z kolegami a największą frajdę sprawiało mu oczywiście strzelanie goli. Trwało to do momentu, kiedy jego matka, widząc zdyszanego i mokrego syna w trosce o jego zdrowie surowo zabroniła mu biegania. Więc w myśl przysłowia – lepszy rydz niż nic – niepocieszony werończyk stanął miedzy słupkami. Niedługo potem okazało się, że Masetti ma niebywały talent bramkarski i rozpoczął regularne treningi w AS Roma..

Był wierny Romie niemalże przez całą swoją karierę. W reprezentacji Włoch debiutował ze swoim klubowym blokiem defensywnym (razem z Monzeglio i Allemandim), ale mimo jego niewątpliwej klasy, rozegrał w niej tylko dwa mecze. Jednakże selekcjoner Vittorio Pozzo powoływał go na zgrupowania, ponieważ potrafił jak nikt motywować drużynę i utrzymać ją w jedności.

Był człowiekiem prostym, ale pogodnym, z wielkim poczuciem humoru. W Ostii na zgrupowaniu drużyny, ot tak sobie podszedł do grającej na środku ulicy orkiestry i zaczął nią dyrygować! Innym razem, na świątecznym spotkaniu z tureckim ambasadorem przebrał się za tancerza i wykonał…taniec brzucha!!! Zawsze szukał okazji by pożartować z kolegami. Był uparty, spierał się z wszystkimi, a wszyscy i tak dobrze mu życzyli. Często chodził do nocnych lokali, gdzie spędzał długie wieczory po wygranych meczach.
Sezon 1941/42 był bardzo udany dla doświadczonego już bramkarza. Roma wywalczyła po raz pierwszy tytuł mistrzowski, natomiast Masetti stanowił doprawdy wielki fundament tego sukcesu. Bronił w niewiarygodnych i beznadziejnych sytuacjach, nic więc dziwnego, że giallorossi stracili najmniej bramek spośród wszystkich drużyn Serie A. Ciekawostka – zarobił wtedy…2.500 lirów. W całej swej karierze spośród 32 rzutów karnych obronił aż 9. 18.lutego 1943 roku – niespodziewanie dla wszystkich – ogłosił swoje odejście z klubu, a następnie został grającym trenerem trzecioligowego Gubbio. Jednak niedługo potem wrócił do Romy i zaczął trenować swoich starych kolegów. Podczas zawieruchy wojennej (rozgrywki Serie A zostały zawieszone) wygrywał ze swoimi podopiecznymi Mistrzostwo Rzymskie, Puchar Miasta Rzym i Mistrzostwo Lacjum. Później powrócił na trenerską ławkę rzymian pod koniec sezonu 1950/51 by ratować znajdującą się w beznadziejnej sytuacji Romę przed degradacją do Serie B. Jednak mimo zdobycia 7 na 10 możliwych punktów w ostatnich 5 meczach, nie udało się…Zabrakło jednego punktu! Po raz drugi prowadził „Wilków” w ostatnich 5 meczach sezonu 1956/57. Tym razem udało się utrzymać zespół w Serie A. Prowadził również zespoły młodzieżowe Romy. Zasłużony człowiek dla żółto-czerwonych barw, ikona klubu. Zmarł w Rzymie, krótko po swoich 86 urodzinach, 27 listopada 1993 roku.

Sukcesy i fakty:
Serie A:
Mistrzostwo Włoch 1942 - 339 meczów + 10 meczów jako trener;
Puchar Włoch:
Puchar Włoch: 19 meczów;
Puchar Europy Centralnej:
7 meczów;
Reprezentacja:
2 mecze.