Fulvio Bernardini urodził się 28 grudnia 1905 roku w Rzymie. Karierę jako piłkarz rozpoczął w klubie Lazio w 1919 roku, później wyjechał do Mediolanu, gdzie odkrył talent Meazzy, następnie wrócił do Rzymu, już do nowo powstałego klubu AS Roma.

Niektóre źródła podają, że zanotował on 286 meczy, natomiast inne, że 303, jednak jest pewne, że wystąpił w ponad 260 spotkaniach i strzelił 47 bramek dla Giallorossi. Bernardini, dzięki swojej charyzmie i stanowczności, stał się prawdziwym liderem Rzymskiego zespołu. Dobre występy w Romie szybko zostały zauważone przez trenera reprezentacji wloch i Fulvio został powołany do składu Azzurrich, gdzie strzelił 3 gole w 26 meczach. Po długim i ciężkim sezonie udaje mu się wywalczyć razem z Roma Scudetto, w roku 1942. Bernardini, razem z Attilio Ferrarisem, stają się prawdziwymi liderami drużyny. Po bardzo dobrych występach w AS Romie, Fulvio odchodzi z tego klubu, kończąc tym samym pewną epokę Giallorossich.

W sezonie 49/50 powraca już jako trener. Mimo swojej wielkości zostaje zwolniony z tego stanowiska za słabe wyniki. Jakiś czas później Bernardini wygrywa Scudetto z Fiorentiną i Bologną. Po Mistrzostwach Świata z 1974 roku zostaje wybrany szkoleniowcem reprezentacji Włoch, z którą nie zdobył zbyt wiele sukcesów.

Sukcesy i fakty:
Serie A:
286 meczów, 45 goli;
Puchar Włoch:
Puchar Włoch: ;
Reprezentacja:
26 meczów, 3 gole